Η ληστεία της Μπέικερ Στριτ: Το ριφιφί εκατομμυρίων που «πάγωσε» τη βρετανική κυβέρνηση

Αν και υπάρχουν αρκετές αξιομνημόνευτες ληστείες στο πέρασμα των χρόνων, αυτή στη διάσημη οδό Μπέικερ είναι αναμφίβολα μια από τις πιο θρυλικές, όχι τόσο του ομολογουμένως επιτυχημένου σχεδίου των ληστών, αλλά, λόγω της στάσης που κράτησε η βρετανική κυβέρνηση.

Ας δούμε, λοιπόν, την αληθινή ιστορία πίσω από την ταινία του Ρότζερ Ντόναλντσον με πρωταγωνιστές τους Τζέισον Στέιθαμ, Ντέβιντ Σουσέ, Ντάνιες Μέις, Σάφρον Μπάροους κ.ά..

Όλα ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν η Βρετανία αντιμετώπιζε τη σοβαρότερη οικονομική κρίση από τον Β′ Παγκόσμιο Πόλεμο, που είχε οδηγήσει στην εξαθλίωση και την ανεργία χιλιάδες πολίτες και στην ανάκαμψη του υποκόσμου, που είχε βρει νέους τρόπους για την επιβίωση του, διαπράττοντας μικροκλοπές και σχεδιάζοντας μεγαλόπνοες ληστεία.

Αποκορύφωμα αυτών των σχεδίων ήταν η ληστεία στη διάσημη από τον Σέρλοκ Χόλμς οδό Μπέικερ, όταν μια ομάδα διαρρηκτών κατάφερε να κλέψει σχεδόν 3 εκατομμύρια λίρες σε μετρητά και κοσμήματα, που σήμερα θα άγγιζαν σε αξία τις 50 εκατομμύρια λίρες. Αυτό, όμως, που έκανε τη συγκεκριμένη ληστεία… κινηματογραφική ήταν το γεγονός ότι διαπράχθηκε σε μια πολυσύχναστη περιοχή του κεντρικού Λονδίνου και, συγκεκριμένα, στη Lloyds Bank, όπου φυλάσσονταν - πίσω από χοντρούς τοίχους και πατώματα που άντεχαν τους κραδασμούς- θυρίδες υψίστης ασφαλείας με μετρητά, κοσμήματα και ευαίσθητα έγγραφα.

Όπως ανέφερε ο Τύπος της εποχής, ο εγκέφαλος του σχεδίου, Άντονι Γκάβιν, εμπνεύστηκε τη ληστεία από την ιστορία «Η Λέσχη των Κοκκινομάλληδων» του Άρθρου Κόναν Ντόιλ, διαλέγοντας άτομα με συγκεκριμένες δεξιότητες και αρμοδιότητες, ικανές να κάνουν τη ληστεία στην οδό Μπέικερ μια επιτυχημένη επιχείρηση, που σόκαρε το κοινό και την αστυνομία.

mikrasiatiki _2

Αρχικά, οι ληστές μελέτησαν διεξοδικά το θησαυροφυλάκιο, μετρώντας το με μια… ομπρέλα και κατέγραψαν τις ακριβείς λεπτομέρειες του δωματίου, ενώ σε δεύτερο χρόνο νοίκιασαν ένα κατάστημα με υπόγειο, που ήταν ευθυγραμμισμένο με το επίπεδο του θησαυροφυλακίου της τράπεζας, σε απόσταση μόλις 12 μέτρων. Πολύ σύντομα και, μόνο τα Σαββατοκύριακα που ήταν κλειστή η τράπεζα, άρχισαν να σκάβουν, φτιάχνοντας μια στιβαρή σήραγγα, η οποία θα τους οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια κάτω από το θησαυροφυλάκιο.

Μάλιστα, το έργο τους διευκολύνθηκε σημαντικά από την απενεργοποίηση των συστημάτων συναγερμού, λόγω των οδικών έργων που πραγματοποιούνταν στην περιοχή και στη συχνή πυροδότηση λανθασμένων συναγερμών. Έτσι, έχοντας διασφαλίσει ότι ο συναγερμός δεν θα λειτουργήσει, η σπείρα με αρχηγό των Γκάβιν ξεκίνησε την επίθεση στην τράπεζα στις 10 Σεπτεμβρίου, καταφέρνοντας να καλύψουν το θόρυβο της έκρηξης που προκάλεσαν με τους ήχους από τα οχήματα που κυκλοφορούσαν στο δρόμο.

Μέχρι το πρωί της Δευτέρας, χρησιμοποιώντας εξειδικευμένα εργαλεία, οι ληστές άδειασαν εκατοντάδες κουτιά και θυρίδες ασφαλείας, που εκτός από κοσμήματα και λεφτά έκρυβαν - πολύτιμα έγγραφα, τα οποία - για ευνόητους λόγους- δεν αποτιμήθηκαν ποτέ. Δημοσιεύματα της εποχής ήθελαν οι θυρίδες να περιέχουν ενοχοποιητικές φωτογραφίες, που σχετιζόταν με άτομα της βασιλικής οικογένειας, και υψηλόβαθμους αξιωματούχους ή ή ντοκουμέντα που επιβεβαίωναν παράνομες δραστηριότητες.

mikrasiatiki _2

Αυτά ακριβώς τα στοιχεία τροφοδότησαν αρκετές εικασίες για πιθανή εμπλοκή της κυβέρνησης στη ληστεία και σε μετέπειτα συγκαλύψεις, καθώς οι αρμόδιες αρχές προσπάθησαν να κρατήσουν κρυφές πτυχές της υπόθεσης. Μάλιστα, αρκετά χρόνια μετά τη μεγάλη ληστεία, δημοσιεύθηκαν διαβαθμισμένα έγγραφα, τα οποία η τότε βρετανική κυβέρνηση είχε χαρακτηρίσει ως κρίσιμα για την εθνική ασφάλεια, επιβεβαιώνοντας την ανησυχία κυβερνητικών στελεχών για τη λεία της συμμορίας.

Τελικά, αξιοποιώντας διάφορες πληροφορίες και εξαπολύοντας ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό του, η αστυνομία συνέλαβε τον Γκάβιν και άλλα τρία μέλη, τα οποία καταδικάστηκαν σε φυλάκιση οκτώ έως δώδεκα χρόνια . Ωστόσο, μέχρι σήμερα, η πλήρης έκταση των κλοπιμαίων και οι ταυτότητες όλων των εμπλεκομένων προσώπων παραμένουν αναπάντητα ερωτήματα, με ενδεικτικότερο όλων ότι αν και ραδιοερασιτέχνης χειριστής υπέκλεψε και κατέγραψε ορισμένες από τις συνομιλίες των διαρρηκτών και ενημέρωσε την Σκότλαντ Γιαρντ, εκείνη δεν κατάφερε να ταυτοποιήσει τη διάρρηξη στη συγκεκριμένη τράπεζα, με το πρόσχημα ότι οι πόρτες ασφαλείας δεν είχαν παραβιαστεί πότε.

Η ταινία:

mikrasiatiki _2