Πάνος Δημάκης στο newstrip.gr: «Τα βιβλία συνδέουν τις ψυχές μας με αόρατα σχοινιά»

• Παναγιώτα Απέργη - 9 Σεπτεμβρίου 2026

Μιλώντας στο newstrip.gr, ο Πάνος Δημάκης αναφέρεται μεταξύ άλλων στο τελευταίο του βιβλίο, το «Ο ήλιος στα μάτια των λιονταριών», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα, στην αγάπη του για την ελληνική γλώσσα, στη συμμετοχή του στο «The Chase», αλλά και στις «17 Κλωστές» και στη γλώσσα που έχει δημιουργήσει.

«Ο ήλιος στα μάτια των λιονταριών»: Το νέο σας βιβλίο στο οποίο «παντρεύετε» την τύχη της οικογένειας Ξιφογένη με τη δολοφονία Τελλίνι και την κατάληψη της Κέρκυρας από τη φασιστική Ιταλία. Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο ιστορικό συμβάν;

Αγαπώ να διαβάζω για γνωστά ή άγνωστα γεγονότα της ιστορίας, αλλά αυτά που με εμπνέουν περισσότερο είναι εκείνα που μιλάνε στην ψυχή των σημερινών ανθρώπων γιατί ταυτίζονται με τις πρότερες καταστάσεις. Η ιστορία είναι κατά μία έννοια η επανάληψη των ίδιων αλμάτων ή σφαλμάτων, αλλά τις περισσότερες φορές αγνοούμε ότι τα ίδια λάθη που κάνουμε έγιναν εκατοντάδες φορές στο παρελθόν.

Χωρίς να θέλω να κάνω spoiler βλέπουμε ότι τα μέλη της οικογένειας Ξιφογένη δοκιμάζονται. Δοκιμάζονται από τα γεγονότα που συμβαίνουν, από τις συνέπειες των πράξεών τους, αλλά και από τις πράξεις άλλων. Σας απασχόλησε η σκέψη μήπως η γκάμα των συναισθημάτων υπερκεράσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη για το ιστορικό γεγονός;

Ναι, όντως με απασχόλησε εκτενώς και νομίζω ότι πέτυχα να μην αποσπούν μονομερώς την προσοχή των αναγνωστών από τα ιστορικά γεγονότα αλλά να γίνουν οι ίδιοι αναπόσπαστο μέρος των εξελίξεων. Και κυρίως, κάθε χαρά, πάθος ή τραγωδία τους να καθρεφτίζει αυτό που συμβαίνει σε ευρύτερο επίπεδο, με τα ίδια συναισθήματα: όνειρα, απληστία, κοντόφθαλμη σκέψη.

Για τη συγγραφή του τελευταίου σας βιβλίου μιλήσατε με άτομα που είχαν πολύτιμες πληροφορίες για το γεγονός, αλλά και για την εποχή εκείνη, μελετώντας ταυτόχρονα σχετικό αρχειακό υλικό. Μετά από αυτή τη μακρά πορεία έρευνας, ποιες ήταν οι προκλήσεις που συναντήσατε στο στάδιο της συγγραφής;

Να αφαιρώ! Να μην συμπεριλάβω όλα τα συγκλονιστικά στοιχεία που έμαθα για την υπόθεση, αφενός για να μην κουράσω και αφετέρου γιατί γράφω λογοτεχνία κι όχι ιστορική ανάλυση.

Η συμμετοχή σας στο «The Chase», αλλά και η τεράστια απήχηση των «17 Κλωστών» σάς έχει κάνει ευρύτερα γνωστό στο κοινό. Ποιο είναι το feedback που παίρνετε από τον κόσμο;

Η συντριπτική πλειονότητα του κόσμου εκτιμά πολύ το γεγονός ότι προσπαθώ να μιλήσω για τη γνώση, τη λογοτεχνία, τη γλώσσα, τη μνήμη μέσω των διαφόρων δραστηριοτήτων μου. Συνεπώς, απολαμβάνω τις συζητήσεις μαζί τους και τη θετική ανατροφοδότηση που παίρνω.

Περιμένατε την απήχηση, εκδοτικά και πολύ περισσότερο τηλεοπτικά, των «17 Κλωστών»;

Καθώς ήταν το πρώτο μου μυθιστόρημα, το μακρινό πια 2020, δεν είχα φανταστεί ποτέ την εκδοτική του επιτυχία, που συνεχίζεται ακόμη ακάθεκτη. Μα για τη σειρά, ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι θα κάνει πάταγο, με τόσους κορυφαίους συντελεστές. Πάντα θα ευχαριστώ που βρέθηκαν στο διάβα μου η Μιρέλλα Παπαοικονόμου και ο Σωτήρης Τσαφούλιας.

Η μελέτη της ελληνικής γλώσσας αποτελεί ένα μεγάλο κομμάτι τη ζωή σας. Ποιο ήταν το έναυσμα για αυτό το γοητευτικό ταξίδι στον κόσμο των λέξεων;

Εξ απαλών ονύχων αγαπώ το φαινόμενο της γλώσσας, πόσο μάλλον τα Ελληνικά. Αλλά η μεγάλη αγάπη για την ετυμολογία ήρθε όταν άρχισα να μαθαίνω αρχαία Ελληνικά και Λατινικά στο σχολείο. Με συνάρπαζαν και εξακολουθούν να με εκπλήσσουν τα γλωσσικά ταξίδια που κάνουν οι λέξεις μες στους αιώνες και τις χιλιετίες.

«Χίλιες και μία λέξεις»: ένα αγαπημένο podcast που έγινε βιβλίο, συνδυάζοντας τη γνώση με το χιούμορ. Πόσα έχετε ανακαλύψει (και συνεχίζετε να ανακαλύπτετε) για την πλούσια γλώσσα μας που δεν τα ξέρατε;

Ανακαλύπτω και μένω άναυδος κάθε μέρα. Οι γλωσσικές περιπέτειες και περιπλανήσεις των λέξεών μας είναι μαγικές και διαρκώς μου προσφέρουν φοβερές εκπλήξεις, όπως όταν έμαθα ότι η λέξη λαγός είναι με το καταλαγιάζω και τη λαγάνα!

Αναμφίβολα κάθε ομιλούμενη γλώσσα είναι ένας ζωντανός οργανισμός, ο οποίος εξελίσσεται όπως οι κοινωνίες και οι άνθρωποι. Πώς βλέπετε την εξέλιξη της νεοελληνικής γλώσσας;

Η ελληνική γλώσσα έχει επιβιώσει για εδώ και χιλιάδες χρόνια και παραμένει ακμαία και γεμάτη χυμούς. Εξελίσσεται όπως κάθε άλλη γλώσσα και συνεχίζει να εμπλουτίζει όλους τους τομείς του επιστητού. Ίσως η μόνη μου ανησυχία έχει να κάνει με μια αυξανόμενη λεξιπενία που πλήττει πολλές γλώσσες λόγω της σαρωτικής επέλασης των Αγγλικών.

Και μέσα σε όλα αυτά έχετε φτιάξει και τη δική σας γλώσσα, τη Sreyth. Μιλήστε μας λίγο γι’ αυτή.

Την ξεκίνησα όταν ήμουν έφηβος και ποτέ δεν σταμάτησα να την εξελίσσω. Βασίζεται σε αρχαίες λέξεις και σε αυτήν μπορώ να εκφράσω σχεδόν τα πάντα, μιας και έχει πλήρη γραμματική και συντακτικό. Sreyth σημαίνει ποτάμι στη γλώσσα μου και αν θέλετε ένα μικρό δείγμα, ιδού η μετάφραση μιας αγαπημένης φράσης του Θερβάντες: «Τα μάτια, αυτές οι σιωπηλές γλώσσες της αγάπης» - «Den ocsans, tel sjilan ispals del åmon».

Συγγραφέας, Μεταφραστής, Podcaster και, φυσικά, «Γεράκι»: Ποια ιδιότητά σας ξεχωρίζετε περισσότερο;

Τα αγαπώ όλα πολύ αλλά αυτό που με κάνει πληρέστερο και καλύτερο άνθρωπο είναι μακράν η συγγραφή. Τα βιβλία συνδέουν τις ψυχές μας με αόρατα σχοινιά.