6 και 9 Αυγούστου 1945: Λάμψη και έκρηξη στις πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι

Παναγιώτα Απέργη - 6 Αυγούστου 2020

Από τον Αύγουστο του 1945, η ανθρωπότητα μπήκε στην πυρηνική εποχή και, σήμερα, εβδομήντα πέντε χρόνια μετά, η ζωή συνεχίζει το διάβα της πάνω στα ερείπια του ολέθρου στις ιαπωνικές πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι.

Η ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, η πρώτη πολεμική πυρηνική επίθεση της Παγκόσμιας Ιστορίας, αποτελεί ένα από τα τραγικότερα γεγονότα του 20ου αιώνα, με πολλούς ιστορικούς να υποστηρίζουν ότι η ρίψη της ήταν έγκλημα πολέμου, που στρεφόταν εναντίον αμάχων και αποτελούσε επίδειξη δύναμης από μέρους των Η.Π.Α. και η αρχή του λεγόμενου Ψυχρού πολέμου.

Η κατασκευή της ατομικής βόμβας διευκολύνθηκε από πολλές επιστημονικές ανακαλύψεις, όπως:

η ανακάλυψη του νετρονίου, το 1932, από τον Άγγλο φυσικό James Chadwick (1891— 1974, που βοήθησε στην κατανόηση της δομής του ατόμου και στην εξερεύνηση του πυρήνα του.

η ανακάλυψη της σχάσης των ατομικών πυρήνων, το 1934 από τον Ιταλό φυσικό Enrico Fermi (1901 — 1954), που είχε μεταναστεύσει στις Η.Π.Α. από τη χώρα του εξ αιτίας του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι και, το 1938, από τους Γερμανούς επιστήμονες Otto Hahn (1879 — 1968) και Fritz Strassmann (1902 — 1980)

η πραγματοποίηση σε εργαστήριο ελεγχόμενης πυρηνικής αντίδρασης, το 1942, από τον Enrico Fermi με τους συνεργάτες του.

Το καλοκαίρι του 1939, δυο φυσικοί ουγγρικής καταγωγής, οι Leo Szilard (1898 — 1964) και Eugene Wigner (1902 — 1995) ενημερώνουν τον Αϊνστάιν ότι Γερμανοί επιστήμονες έχουν επιτύχει τη διαίρεση του ατόμου του ουρανίου.

Η Γερμανία, έχοντας στο τιμόνι του κράτους τον Χίτλερ και στην κατοχή της τα ορυχεία ουρανίου της Τσεχοσλοβακίας, σταματά τις εξαγωγές ουρανίου σε άλλες χώρες, γεγονός που δημιουργεί σοβαρές υποψίες ότι οι Γερμανοί κατασκευάζουν την ατομική βόμβα.

Με βάση ένα προσχέδιο, που ετοίμασε ο Leo Szila, ο Αϊνστάιν έστειλε στις 2 Αυγούστου 1939 επιστολή προς τον πρόεδρο των Η.Π.Α. Φραγκλίνο Ρούζβελτ, με την οποία εξέφραζε τους φόβους του για το ενδεχόμενο μιας τέτοιας κατασκευής από τους Γερμανούς και τον καλούσε να ενεργήσει ώστε οι Η.Π.Α. να ξεκινήσουν μια παρόμοια προσπάθεια.

Το 1941, ο Αϊνστάιν συναντιέται με τον Ρούζβελτ και του προτείνει να κατασκευάσουν την ατομική βόμβα, χρησιμοποιώντας την πυρηνική ενέργεια, πρόταση που γίνεται αποδεκτή.

Τον Μάρτιο του 1942, φθάνει στη Σκοτία με ένα μικρό καράβι από τη Βόρεια Θάλασσα, ο Έινερ Σκίναρλαντ, Νορβηγός αντιστασιακός, ο οποίος πληροφορεί τις αγγλικές υπηρεσίες για τη λειτουργία ενός εργοστασίου, στην πόλη Βέρμοκ, δυτικά του Όσλο, από τους Γερμανούς με σκοπό της παραγωγή «βαρέος ύδατος», που μπορούσε τη συγκεκριμένη στιγμή να έχει μια μόνο χρησιμότητα: την κατασκευή της ατομικής βόμβας.

«Έγινα ο θάνατος, ο καταστροφέας των κόσμων». - Τζ.Ρόμπερτ Οπενχάιμερ

Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, ο φυσικός Τζ. Ρόμπερτ Οπενχάιμερ αναλαμβάνει, στον μυστικό ερευνητικό σταθμό στην περιοχή του Λος Άλαμος της Πολιτείας του Νέου Μεξικού, τη λειτουργία του «Σχεδίου Μανχάταν» μαζί με επιστήμονες που είχαν εγκριθεί από τον αμερικανικό στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες, κατόχους Βραβείου Νόμπελ Φυσικής και Χημείας και άλλους που βραβεύτηκαν μετά τον Πόλεμο.

Στην Πολιτεία Τενεσί κατασκευάστηκαν τεράστια εργοστάσια για το διαχωρισμό του ουρανίου -235, ενώ στην Πολιτεία Ουάσινγκτον κατασκευάστηκαν πυρηνικοί αντιδραστήρες για την παραγωγή του πλουτωνίου -239.